Odrobaczanie

Jarosław Gałecki
Jarosław Gałecki
Specjalizuje się w stomatologii weterynaryjnej. Uzyskał dyplom lekarza weterynarii Wydziału Medycyny Weterynaryjnej w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Odbył liczne praktyki w Toruniu, Olsztynie i Warszawie, staż kliniczny w klinice Grundtvigs Dyreklinik w Kopenhadze oraz w Kleintierklinik Freie Universität Berlin. Dowiedz się więcej
szczepienia ochronne psów
Szczepienia ochronne psów
23.06.2017
Szczepienie kota
Szczepienie kota
04.07.2017
Odrobaczanie zwierząt

Pasożyty przewodu pokarmowego stanowią poważne zagrożenie, szczególnie dla zwierząt młodych, w podeszłym wieku oraz z osłabionym układem immunologicznym. Zwyczaje zwierząt zwiększają ryzyko zarażenia ich samych, a także ich opiekunów. Aby bezpiecznie i skutecznie zabezpieczyć swojego pupila przed pasożytami wewnętrznymi należy postępować zgodnie z wytycznymi lekarza weterynarii. 



 

Najczęściej spotykane pasożyty

Rezerwuarem pasożytów zazwyczaj są zwierzęta dzikie oraz bezpańskie psy i koty. Źródłem zarażenia są trawniki, parki, ogródki – szczególnie te niesprzątane. 
W Polsce najczęściej spotykamy się z parazytozami wywołanymi przez nicienie. Do tej grupy zaliczamy między innymi glisty (Toxocara canis, Toxocara cati, Toxocara leonina), tęgoryjce (Uncinaria stenocephala) i włosogłówki (Trichuris vulpis). Drugą grupę pasożytów wewnętrznych stanowią tasiemce.

Najczęściej spotyka się infestację tasiemcem psim (Dipylidium caninum), który stanowi zagrożenie również dla kotów i człowieka. Może być przenoszony przez pchły i wszoły, dlatego przy planowaniu odrobaczania należy również rozważyć profilaktykę przeciw pasożytom zewnętrznym. Pozostała grupa pasożytów wewnętrznych to pierwotniaki. Wyjątkowo często spotykane są w miejscach o dużym zagęszczeniu zwierząt. Stanowią duże wyzwanie diagnostyczne ze względu na niski stopień wykrywalności przy zastosowaniu standardowych metod badań kału. W Polsce najczęściej występują pierwotniaki z rodzaju Izospora oraz Giardia.

 

Jak zapobiegać i leczyć?

Profilaktyka przeciwpasożytnicza powinna być prowadzona bezwzględnie u zwierząt młodych, w podeszłym wieku oraz z osłabionym układem odpornościowym, a także przed szczepieniami ochronnymi. Szczegółowe zalecenia umieszczone są poniżej.
 W celu zbadania zwierzęcia w kierunku pasożytów wewnętrznych należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. Zazwyczaj wykonuje się badanie kału, które określi z dużą dokładnością określi czy zwierzę jest zainfestowane i jakim rodzajem pasożyta. Jest to kluczowe pod względem doboru odpowiedniej, nacelowanej terapii. Dzięki temu odrobaczanie będzie mogło się odbyć w możliwie najszybszy i najbezpieczniejszy sposób.

 

ZALECENIA PROFILAKTYCZNE

Do 1 roku życia:
  • 4-12 tydzień – trzykrotne odrobaczenie z uwzględnieniem okresu tygodnia przed planowanymi w tym czasie szczepieniami ochronnymi
  • 3-6 miesiąc – odrobaczanie raz na miesiąc
  • 6-12 miesiąc – odrobaczanie raz na kwartał

 

Po ukończeniu 1 roku życia:
  • profilaktyczne odrobaczanie – raz na pół roku – rok (w zależności od stopnia narażenia zwierzęcia na pasożyty – kontakt z innymi zwierzętami, ich odchodami, środowiskiem zewnętrznym)
 lub
  • profilaktyczne badanie kału raz na pół roku.

 

Odrobaczanie
4.8 / 8

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *